TVXQ!,You're my miracle

วันงานก็ไปถึง CTW ตอนเกือบบ่าย3 ไปลงทะเบียนที่ชั้น 3 ตามที่เค้านัด รอคิวสักพักถึงคิว

เค้าก็ให้เลือกที่นั่งจากคอม แต่ที่นั่งหน้าๆถูกล็อคไว้แล้ว ที่ว่างอยู่เป็นแถว E เหลือข้างๆ แต่ไม่เอา

อยากได้กลางๆ (แฟนแจค่ะ) เลยเลือกแถว F ที่นั่ง 8 มา เค้าบอกว่าให้มาเจออีกทีตอน 5 โมง

ดีมากเลย ไม่ต้องนั่งรอให้เมื่อย เค้าก็ให้บัตร M&G ห้อยคอมากะบอกว่าน้องเก็บบัตรดีๆนะ ถ้าหายไม่ได้เข้านะ

แบบว่าเก็บเข้ากระเป๋ารักษายิ่งชีพเลย กลัวหายสุดๆ เลยลงไปเดินเล่นดูบรรยากาศด้านนอกห้าง

รอคุณญาติที่ยังมาไม่ถึง สัก 3 โมงกว่าก็เดินไปชั้น 2 นั่งกินไอติมรอ เจอกันก็เอากล้องส่องทางไกลให้ไป

พอ 5 โมงก็เดินไปชั้น 3 เค้าให้นั่งเข้าแถว 3 แถว รอๆอยู่สตาฟก็บอกว่าห้ามเอากล้องกะมือถือเข้า

เราก็ โอ้ มือถือยังไม่ให้เอาเข้าอีกเหรอ เว่อร์ไปม่ะ แต่สักพักก็เดินมาบอกใหม่ว่ามือถือเข้าได้

แต่กล้องให้ฝากไว้หน้าโรงหนัง แต่เราก็ซ่อนเข้าไปง่ะ (เลวได้อีก) สัก 6 โมง เค้าก็ต้อนให้ขึ้นลิฟท์ไป

ชั้น 9 ที่จัดงาน แถวที่นั่งแอบไกล ซักแถวที่ 10 ได้มั้ง ข้างหน้ามีเวทีเตี้ยๆอยู่ บนเวทีมีโต๊ะกะเก้าอี้ 5 ตัว

วางไว้ให้เป็นที่นั่งเทพ ถึงที่นั่งจะไกลแต่ก็ดีมาก เพราะไม่บังกัน มีแฟนๆสัก 200 คนได้

น้องข้างซ้ายเป็นแฟนน้องมิคมาจากขอนแก่นเลยทีเดียว เล่นเกมส์ได้บัตรจาก seventeen ลงกทม.

เพื่องานนี้เลยก็นั่งเม้าท์กันไป ข้างขวาก็แฟนน้องมิคเช่นกัน ถัดไปเป็นแฟนยุน แต่ไม่รู้ยังไงมีคนได้

ที่นั่งเดียวกันเยอะมากๆ น้องแฟนมิคข้างขวาต้องไปนั่งที่อื่น ข้างขวาเลยเป็นพี่แฟนยุน พี่แฟนยุน

ก็บอกว่าเดียวจะมี sign นะ เราก็เอ๊ะ! เราเข้าใจว่าเฉพาะพวกที่ได้ 10 รางวัลของ CTW นะที่จะได้ M&G+sign

จากมือ ก็งงกันไป นั่งรอไปเรื่อยๆ ก็มี MC ออกมาพูดบอกว่า ดงบังเหนื่อยนะ ลงเครื่องมายังสลึมสะลืออยู่เลย

แล้วก็บอกว่าจะมี sign ซึ่งเป็นครั้งแรกในเมืองไทยเลยที่ sign ให้แต่ได้แค่ 1 คนเท่านั้น เราก็กรี๊ดเลย

ไม่นึกไม่ฝันจริงๆ แล้วเค้าก็แจกรูปดงบังขนาดสัก A3 ได้ เค้าบอกว่าให้เรียงจาก ยุน มิน แจ มิค จุนซู

เลยนับกันใหญ่เลยว่าใครจะได้ใคร แล้วก็มีพี่การ์ดออกมาเพียบเลย เราก็เอาแล้วน้องๆจะมาแล้ว

มองที่ประตูกันใหญ่เลย (สัก 6 โมงครึ่งอ่ะ) แล้วน้องก็ออกมาค่ะ แป่ว ออกมาจากหลังม่านดำที่อยู่หลังเวทีล่ะ

แฟนๆกรี๊ดกันใหญ่เลย น้องใส่ชุดเดียวกะงานข้างล่างอ่ะ ก็มีเสียงคอมเม้นท์ชุดน้องๆ ไม่ว่าจะเป็น

แจใส่ห่านคู่ป่าวเนี่ย, ยุนยังกะหนุ่มออฟฟิศ ตอนนั้นไม่ได้มองช่วงเท้ากันเพราะโต๊ะบังอยู่ ไม่งั้นคงฮากว่านี้

แล้วน้องๆแต่ละคนก็พูดๆกันเราจำไม่ได้ว่าพูดว่าไร แล้วก็เริ่มการแจกลายเซ็นต์ ให้ขึ้นไปทีละ 5 คน

เราก็กะว่าให้น้องเขียน To ชื่อเราดีกว่า เลยไปหากระดาษมาเขียนชื่อตัวเองเตรียมเอาไว้

ระหว่างนั้นคนที่รอก็ตะโกนเรียกชื่อน้องกันไป แจมีโบกมือกลับ เล่นกะกล้อง น้องโลมาก็มีโบกมือนิดนึง

วันนี้หมีดูนิ่งๆอ่ะ น้องดูเหนื่อยๆกันทุกคน มีแจแหละที่ดูจะคึกคักเริงร่าอยู่ พิธีกรก็ประกาศว่า

ห้ามให้ดงบังเขียนชื่อให้ เราก็เซ็งเลยไม่เขียนก็ได้

แฟนๆก็มีวิจารณ์กันเรื่องจับมือว่าใครได้น้องเซียะโชคดี เพราะเวลาเดินลงได้จับมือทุกคนเลย

แล้วก็น้องยุนไม่ค่อยให้จับอ่ะ แฟนส่วนใหญ่ก็ได้จับมือน้องคนที่เซ็นต์ให้นั่นแหละ แล้วก็น้องแจเซ็นต์เร็วมาก

คนได้น้องแจ(ไม่ใช่ยุนนะ อิอิ) ได้อยู่บนเวทีแป๊บเดียวเองทีนี้ก็ใกล้จะถึงแถวเราน้องข้างๆก็นับ

ปรากฎว่าเราได้น้องยุน พี่แฟนยุนได้น้องมิน เราก็เลยสลับกะพี่เค้า ถัดจากพี่เค้าไปเป็นแฟนแจพอดีอยู่แล้ว

เราก็กะว่าต้องขอจับมือตั้งแต่ขึ้นไปเลย ชีวิตนี้คงมีโอกาสได้เจอน้องใกล้ๆแบบนี้ครั้งเดียว ขอเหอะน้องๆขา

แล้วเค้าก็เรียกให้ลุกจากที่นั่งอ่ะ เราตื่นเต้นมากเลย ไปเข้าแถวรอขึ้นเวที พอถึงคิว พี่แฟนยุนก็เดินขึ้นไปก่อน

เราก็ตามเลยค่ะ แต่เราไม่ได้เดินไปที่น้องมินทันที เราแวะเพื่อขอจับมือตามที่ตั้งใจ 

(เราจำไม่ได้นะว่ามือแต่ละคนเป็นยังไง เพราะมันเร็วมากๆ จำได้แต่ท่าทางกะสายตาง่ะ)

น้องเซียะ ต่างหูเพชรน้องระยิบระยับทิ่มตามากๆ น้องทำหน้างง ประมาณว่าผิดที่ เราก็สาดยิ้มพุ่งไปให้น้อง

จ้องตาน้องยื่นมือออกไป แต่ไม่ได้พูดไรกะน้องเลย น้องก็ยิ้มตอบกะให้เราจับมือ น้องน่ารักมากๆ

น้องมิค เราก็ยิ้มให้แล้วก็มองตา ยื่นมือไป มิคยิ้มตอบแล้วก็ให้เราจับมือ เราได้ยินเสียงพิธีกรบอกว่า

น้องครับ ไม่ให้จับมือนะ มันจะช้า แต่วินาทีนั้นเราไม่สนใจแล้วอ่ะ ไม่ได้พูดไรกะน้องอีกเหมือนกัน

น้องแจคนงาม ซึ่งเห็นตัวอย่างแล้วว่าเราต้องการอะไร เรามองตาแจ ยิ้มให้แจ น้องก็ยื่นมือมาให้จับเลย

น้องยิ้มเขินตามสไตล์ น้องหน้าสวยผิวเนียนดีมากๆ ก็ไม่ได้พูดไรอีก

น้องมิน เรายื่นรูปให้น้องเซ็นต์ น้องยิ้มนิดๆแล้วก็ก้มหน้าก้มตาเซ็นต์ให้ เราก็แอบหันไปมองหน้าแจอีกที

โอ้ ขาวเนียนจริงๆ หันกลับมาน้องมินก็ยังเซ็นต์ไม่เสร็จ ก็รอแป๊บนึง เราก็เอ๊ะ ต้องพูดไรกะน้องซักหน่อย

ไอ้ประโยคต่างๆที่เตรียมมาได้หายไปจากหัวแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเกาหลีหรือญี่ปุ่น ลืมกระทั่ง Saranghaeyo

สติแตกอย่างแรง แต่ที่ติดในสมองคือ Eng เราเลยพูดว่า I love U,Changmin น้องได้ยินก็อมยิ้มตามแบบฉบับ

น้องเซ็นต์เสร็จ เราก็นึกว่าน้องจะยื่นให้ ปรากฎน้องเอารูปขึ้นไปถือสองมือเพื่อดูความเรียบร้อย แล้วน้องก็เป่าค่ะ

สงสัยกลัวปากกาจะไม่แห้ง เราก็โอ๊ย ตายแล้ว ทำไมน้องน่ารักงี้ แล้วน้องก็ยื่นให้เราพร้อมกับมองตา หล่อมากค่ะ

น้องตาแป๋วแหววมาก หน้าเด็กสุดๆ เหมือนตอน MV Hug น้องอุ้มแมวเลย เสื้อที่น้องใส่ก็เหมือนพอดีเล๊ยยย

นูน่าจะบ้าน้องหล่อมากๆ แล้วเราก็ยื่นมือไปขอจับมือ  น้องก็ยื่นมือมาจับมองตากันไปด้วย งี๊ดดดดดด

(ตอนนี้คนอื่นๆที่ขึ้นรอบเดียวกันเค้าลงเวทีกันไปหมดแล้วอ่ะ)

น้องยุน น้องก็ทำหน้านิ่งๆ เราก็ยื่นมือไป ยิ้มให้น้องส่งสายตาเว้าวอน กลัวน้องไม่ให้จับมือ น้องก็ยิ้มตอบ

แล้วยื่นมือมาจับ ยุนหล่อมาก เราก็บอกน้องว่า Thank you น้องก็บอก Thank you ตอบเรา

เสร็จแล้วเราก็หันไปจะเดินลงเวที ด้วยความตื่นเต้น เกือบตกเวทีแน่ะ ดีนะว่าเบรคทัน ไม่งั้นได้อายแน่ๆ

ลงเวทีมาเราก็วิ่งเอามืออุดปากกลับมาเลย เพราะงี๊ดน้องมากจนทนไม่ได้ น้องข้างซ้ายเรา 2 คนกอดกันกลม

ร้องไห้กันใหญ่เลย ทั้งที่น้องเค้าเพิ่งเจอกันครั้งแรก น้องเค้าดีใจมากจริงๆ เราซึ้งเลยอ่ะ เราเลยบอกน้องเค้าว่า

น้องคะ ใจเย็นๆนะ แต่น้องก็ร้องกันต่อไป อีกแป๊บนึงแถวแฟนๆก็หมดอ่ะ น้องยุนก็คว้าไมค์มาพูด ประทับใจ

เป็นภาษาไทย ต่อด้วยเกาหลี แล้วน้องก็โบกมือ bye bye ลงเวทีเข้าไปหลังม่านดำ เสร็จงานประมาณทุ่มนึง

ได้มีตไปครึ่งชม. พอน้องไปก็รีบออกจากโรงหนังกันใหญ่เลย ตอนลงลิฟต์เบียดกัน รูปที่น้องเซ็นต์ยับเลยง่ะ

ดีนะไม่ได้ยับตรงน้อง ยับตรงชื่องาน

เราแอบถ่ายวีดีโอในงานมานิดหน่อยรวม 2 นาทีได้ แต่มันแย่มากๆ เพราะกดถ่ายไว้โดยไม่ได้มองกล้องเลย

กลับบ้านมาดูทำให้เรารู้ว่าตอนจบที่น้องยุนพูดว่าประทับใจ...(ภาษาไทย)มีเสียงกรี๊ดดังกลบจนฟังไม่รู้เรื่อง

แล้วพูดเกาหลีต่อ น้องพูดว่า วันนี้ถึงแม้ว่าเวลาจะสั้น แต่ว่าได้สบตากะทุกคน ก็รู้สึกดีใจมากๆ

ในอนาคตอันใกล้คงจะได้เจอกันอีก อย่าลืมติดตามด้วยนะครับ ขอบคุณครับ(ภาษาไทย)

บวกกะมาอ่านข่าวงานข้างล่างที่น้องเซียะพูดถึงงานมีตว่าดีใจที่ได้สบตากะแฟนๆ ทำเอาเราสติแตกอีกรอบ

ถึงน้องจะพูดรวมๆ แต่พี่ก็ดีใจนะจ๊ะ อยากบอกน้องว่า พี่ก็ดีใจที่ได้สบตากะน้องๆเช่นกันแล้วก็รอที่เจอน้องอีก

คืนวันที่ 8 กลับบ้านมานอนถึงกะนอนไม่หลับเลย น้องติดตาตรึงใจมากๆ ที่สุดในการชอบดงบังของเราเลย

ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ทำแบบนี้เพราะเราไม่ตามทั้งไทยทั้งตปท. เจอน้องในตามคอนเท่านั้น

ต่อด้วยรูปที่แคปจากวีดีโอมากลายเป็นรูปแอบถ่ายที่แย่ที่สุดเท่าที่เราเคยเห็นมา แย่จนน่าอาย

(แล้วจะเอามาแปะเพื่อ ?) ใครเป็นใครไปส่อง+จิ้นเอาเน้อ สภาพนี้เลย

ระหว่างเซ็นต์ (เห็นเก้าอี้โรงหนังม่ะ 555)

 ตอนจบ

รูปนี้ดีที่สุดที่ถ่ายมาได้ เป็นรูปเดียวด้วยที่เห็น 5 คนเต็มๆ

ตอนลงจากเวที น้องเซียะโบกมือด้วย

ปิดด้วยรูปที่น้องมินเซ็นต์ ลองเอาไปเทียบกะลายเซ็นต์คนอื่นแล้วพบว่าลายเซ็นต์น้องมินใหญ่กว่าพวกพี่ๆล่ะ

ถึงได้เซ็นต์ซะนาน เซ็นต์ตัวใหญ่นี่เอง ชอบๆ

ขอบคุณผู้จัดงานทุกฝ่ายที่จัดให้มีงานนี้ โดยเฉพาะ AIS ที่ให้รางวัลนี้กะเรา

ขอบคุณปุ้มที่ไปเป็นเพื่อนเรา เพื่อนๆหลายๆคนที่คอยฟังเราพูดเรื่องน้องแม้ว่าจะไม่ได้ชอบน้องก็ตามที

ขอบคุณสิ่งศักดิสิทธิ์ที่ดลบันดาลให้ได้รางวัลนี้ ไปไหว้ขอให้ได้มีตไว้แล้วก็ได้ด้วยล่ะ

สุดท้ายขอบคุณเทพทั้ง 5 ที่ทำให้คนคนนี้มีความสุข ทั้งที่ช่วงนี้ชีวิตดูจะว่างเปล่ามากๆ ไม่มีงานทำ 555

ดีใจที่เราได้เจอกัน แม้น้องจะจำพี่ไม่ได้แล้วก็ตาม แต่พี่จะจำเหตุการณ์นี้ไว้ตลอดไป ประทับใจมาก คิดถึงน้องจัง

ปล.ถ้าไม่ขี้เกียจ(ไปกว่านี้) จะมาเล่างานด้านล่างอีกทีค่ะ